չկեցություն
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [t͡ʃʰkɛt͡sʰutʰˈjun]
վանկեր՝ չ(ը)•կե•ցու•թյուն
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) չլինելը, անգոյություն ◆ Այո՛, հայոց գիտակցության մեջ կեցությունը միշտ էլ համարվել է չկեցություն ածանցյալը։ Մեզանում չի ընկալվել կեցություն ինքնին, այլ միայն կեցություն չկեցության համար։ Վարդգես Դավթյան
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։