չքվիլ
Հայերեն բարբառային բառ
վանկեր՝ չ(ը)ք•վիլ
- անհետանալ, կորչել, չիք դառնալ ◆ Քշած գալիս է ու կախարդի դռանը չքվում, տեղն ու տեղը անհետանում։ Հովհաննես Թումանյան ◆ Չքվին ու չորանան քո չարակամներդ։ (Էմինեան ազգագրական ժողովածու)
- հեռանալ, գնալ, կորսվել ◆ Չքվի, տնեն դուրս կորի։ (Ջավախեցի)
Արտահայտություններ
[խմբագրել]Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։