պագնել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ պագ•նել 

  1. Մուշ, Ալաշկերտ՝ համբուրել ◆ Նորեն էլավ Դավիթ... հասավ, պագեց քուռկու ճակատ, հեծավ, ընկան ճանպախ, էկան գեղ: Սասնա ծռեր ◆ Աչքերդ անուշ պագնեի: Սասնա ծռեր ◆ Էրթալս լսիցին, չորս տեխեն լցվան վերես. աչք վ'իրեսս անչամ պաքիցին, որ կիախները լըպզորվեր: ԱՏՍ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. պագնել ճակտին դնել - մեծարել, մեծ պատվի՝ շնորհների արժանացնել
  2. գյուղացին պագածը չառներ - քաղքըցիին խածածը կ'առնե, գյուղացի աղջկա աննշան զանցանքը մեծ անբարոյություն է համարում ու հետը չի ամուսնանում, բայց քաղաքացի աղջկա անպատվաբեր վարք ու բարքը անտեսելով՝ հետը ամուսնանում է
  3. ձեռքդ պագնեմ - աղաչում եմ, խնդրում եմ, պաղատում եմ
  4. ձեռքը պագել - մեծի ձեռքը համբուրել, որպես խոնարհություն ու հարգանքի նշան ◆ Ուռշանը յըլավ, խոր ծեռը պաքեց: (Քյոռ Օղլի) ◆ Պուղո կընիկ Զարո կըզվավ անու աչ ծեռ պակյնից: (Միսաք Մեծարենց) ◆ Մելքոն... կնաց տուն, ուր ճոչ մոր ձեռ պագեց: Ահ
  5. ձեռքը պագնել - մեծի ձեռքը համբուրել, որպես խոնարհություն ու հարգանքի նշան ◆ Ուռշանը յըլավ, խոր ծեռը պաքեց: (Քյոռ Օղլի) ◆ Պուղո կընիկ Զարո կըզվավ անու աչ ծեռ պակյնից: (Միսաք Մեծարենց) ◆ Մելքոն... կնաց տուն, ուր ճոչ մոր ձեռ պագեց: Ահ
  6. ոտքդ պագնեմ - աղաչում եմ, խնդրում եմ ◆ Ոտքդ պագնեմ, մի՛ ծաղրեք զիս: Հակոբ Պարոնյան
  7. պագել-պագպգել - Մուշ՝ շատ համբուրել ◆ Էդ սատանեն գիկա կը փաթվի, կը պագե-պագպգե: (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։