պահած
Հայերեն բարբառային բառ
վանկեր՝ պա•հած
- Վան՝ որդեգիր (տղա, աղջիկ)։
- պահած աղջիկ, Վան՝ սպասուհի։ ◆ Ասա էրթամ պախած աղջիկ էլնեմ Սաթենիկ խանըմի մոտ, դուն էլ գնա խոլամ էլի Ախանես աղի մոտ։ Գուրգեն Մահարի ◆ Նա անտրտունջ աշխատում է «պահած աղջկա» այսինքն սպասուհու նման։ Գուրգեն Մահարի
Արտահայտություններ
[խմբագրել]Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։