պահակող
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [pɑhɑˈkɔʁ]
վանկեր՝ պա•հա•կող
Բառակազմություն
[խմբագրել]Ածական
- (նորբ․) պահակություն անող, պահպանող ◆ Հսկայական կերոնի պես բռնկվել էր իրենց այգին պահակող բարդին։ «Գրական թերթ»
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։