Jump to content

պայմանական լեզու

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [pɑjmɑnɑkɑn lɛˈzu]

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Բացատրություն

  1. (լեզվբ․) սոցիալական, պրոֆեսիոնալ կամ այլ հատկանիշի հիման վրա համախմբված ոչ մեծ թվով մարդկանց պայմանավորվածությամբ ստեղծված լեզու, ծագումով՝ մասնագիտորեն մեկուսացված, «օտարներին» անհասկանալի լեզվական շփման միջոց

Հոմանիշներ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։
  • Մելս Սանթոյան, Արեն Սանթոյան, Գրականագիտական բառարան, Երևան, «Վան արյան», 2006 — 209 էջ։