պապանձվածություն
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [pɑpɑnd͡zvɑt͡sutʰˈjun]
վանկեր՝ պա•պանձ•վա•ծու•թյուն
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) պապանձված լինելը, բոլորովին լռելը ◆ Ինձ խոր ցավ է պատճառել գրչակից ընկերներիս ոչ թե լռությունը, այլ պապանձվածությունը։
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։