պառակտուն
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [pɑrɑkˈtun]
վանկեր՝ պա•ռակ•տուն
Բառակազմություն
[խմբագրել]Ածական
- (նորբ․) պառակտված, իրարից բաժանված, անմիաբան ◆ Ձեր խոսքն ու զայրույթը մեզ հիշեցնում են հայոց հազարամյա այն պառակտուն վիճակը, երբ․․․ (Հրաչյա Աճառյան)
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։