պատերազմել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ պա•տե•րազ•մել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ

  1. զինված բախում ունենալ, իրար դեմ զինված ընդհարումով կռվել
  2. պատերազմ վարել մեկի՝ մի բանի դեմ
  3. պայքարել, պայքար մղել
  4. (փխբ․), (կտկ․) կռվել, թունդ վիճել

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. կռվել, ճակատել, ճակատամարտել, մարտնչել, ոգորել, (հնց․)՝ գուպարել, մարտել, ռազմել, (հզվդ․)՝ մարտավարել, ռազմավարել, կռիվ անել, կռիվ մղել, կռիվ գնալ, կռիվ ունենալ, մարտ մղել, պատերազմ անել, պատերազմ մղել, պատերազմ ելնել, կռվի ելնել, ռազմի ելնել, արյուն թափել, սուր բարձրացնել, սուր քաշել, սուրը մերկացնել, սուրը պատյանից հանել, զենք բարձրացնել, խաղացնել, ճոճել, շաչեցնել, շարժել, շալակել, վերցնել
  2. տե՛ս պայքարել

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]