չարաչար տանջվել (հոգեպես ու ֆիզիկապես) ◆Գիշերն ինչո՞ւ հսկես անքուն և վհատ, / Ցերեկն ի բուն դուն զարնվիս պատե պատ: Մուշեղ Իշխան◆Ծեր հայուհին... կռնակը կ'առնե երեք լաճերն ու համառ գորովով մը ու կատաղությամբ ալ լեցված, քարե քար կը զարնվի զանոնք մեծցնելու համար։ Եր◆Հողերի առջև ցըրված, հալածված, / Քարեքար զարկված, տանջված ու հյուծված / Ի՞նչ է ուզում նա դալուկ շըրթունքով, / Անվերջ բողոքով, անզոր խնդիրքով։ Հովհաննես Թումանյան
դես-դեն ընկնել՝ խփվել ◆Եվ Հայուն մտածումը կը զարնվեր պատե պատ... կը շրջեր, կը տապլտկեր։ Շահան Շահնուր◆Եվ ահա, ունեն հնարավորություն թե չունեն, պատեպատ են զարկվում, պարտքեր են անում... ու եղած-չեղածը դնում են հոգեհացի, յոթի, քառասունքի։ Սիլվա Կապուտիկյան◆Եվ դա ակամա ու անուղղակիորեն խոստովանել են... պատե ի պատ զարնվող բաղդասարյանները։ Հովհաննես Հովհաննիսյան
