Դասական ուղղագրութեամբ՝ պատուաւորութիւն
վանկեր ՝ պատ•վա•վո•րութ•յուն
պատվավոր լինելը
պատվականություն, պատվարժունություն, հարգարժանություն, պատվելիություն, հարգելիություն, մեծապատվություն, մեծարգություն, մեծահարգություն, պատվակալություն (արևմտհ․) , (հզվդ․)
պատվաբերություն
տե՛ս սրբազանություն
տե՛ս հանդիսավորություն
տե՛ս պարկեշտություն
տե՛ս պատվասիրություն
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
