պարարտացու
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [pɑɾɑɾtɑˈt͡sʰu]
վանկեր՝ պա•րար•տա•ցու
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) (գյուղտնտ․) պարարտացնող նյութ ◆ Անգամ խնջույքները լուկուլլոսյան հողի պարարտացուներ են։
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։