պոեզիաքաղց
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [pɔɛzjɑˈkʰɑʁt͡sʰ]
վանկեր՝ պո•ե•զի•ա•քաղց
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) պոեզիայի քաղց՝ կարոտ՝ պահանջ՝ կարիք ◆ Աշխարհի քարտեզի վրա հազիվ նկատելի մի կետի տեղ զբաղեցնող հայ ժողովուրդը ծնողն է մի հանճարի, որի բանաստեղծությունը լիուլի կհանգեցներ ողջ մարդկության պոեզիաքաղցը։ «Հայաստանի Հանրապետություն»
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։