պոկել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ պո•կել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ

  1. ձեռքով ձգելով կտրել՝ կոտրել, քաղել ◆ Իվան բեյը… ցածլիկ ճյուղից մի քանի հատ սալոր պոկեց (Ակսել Բակունց)
  2. մաղը՝ թելը ևն հանել՝ քանդել՝ կտրել ◆ Ճչաց, լացեց, պոկեց մազերը գլխից (Ավետիք Իսահակյան)
  3. տեղից հանել, արմատից՝ հիմքից հանել, արմատախիլ՝ գետնախիլ անել ◆ Գետը հեղեղում էր եզերքը… արմատահան պոկում էր ծառերը (Ավետիք Իսահակյան)
  4. բերանով կտրել ◆ Սարում որ պախրեն խոտ պոկի, նա կլսի Հովհաննես Թումանյան
  5. որևէ բանից մի մաս անջատել, մաս՝ կտոր՝ բեկոր հեռացնել՝ վերցնել (ուժով քաշելով, ջարդելով, կծելով և այլն) ◆ Ժայռից քար պոկել: Անգղը մի փերթ ևս պոկեց:
  6. հարվածով կտրել՝ անջատել՝ կոտրել ◆ Թրի մի հարվածով նա պոկեց խեղճի գլուխը:
  7. տեղից խախտելով բարձրացնել՝ վեր հանել՝ մի կողմ գցել ◆ Քամին տանիքից պոկում էր թիթեղի մի ահագին կտոր (Նաիրի Զարյան)
  8. մեկից ուժով մի բան խլել՝ ճանկել ◆ Տղան պոկեց երեխայի ձեռքից հացի կտորն ու փախավ:
  9. քերթելով՝ մաշկելով հանել, գերծել ◆ Որսկանը գելի մորթին պոկում է, վեր կալնում, գնում Հովհաննես Թումանյան
  10. հեռացնել, անջատել, կտրել (հայացքը, աչքերը և այլն) ◆ Արմենը չէր կարողանում հայացքը պոկել՝ գեղեցիկ ձիուց (ԳԹ):
  11. ուժգնորեն ոլորել՝ ձգել ցավացնել ◆ Ականջնհրդ կպոկեմ:
  12. մեկից դժվարությամբ (խնդրելով, հարկադրելով և այլն) մի բան ստանալ ◆ Հազիվ նրանից մի քանի կոպեկ կարողացանք պոկել:
  13. դժվարությամբ՝ չարչարանքով՝ ծանր աշխատանքով մի բան ձեռք բերել ◆ Քրտինքով քարից հաց ենք պոկում:
  14. ուժով հեռացնել՝ հանել՝ մի բանի վրայից քաշել ◆ Կարծես թե մեկը պիրկ, ջղուտ ձեռքով պոկեց իր խավար աչքերից բարակ, թափանցիկ մի քող Եղիշե Չարենց
  15. թաղանթը՝ կեղը՝ ծլեպը ևն ձգելով կտրել-հեռացնել ◆ Նա եղունգներով վերքի կեղերն էր պոկում:
  16. գետնից կտրել՝ բարձրացնել ◆ Հսկայական ծանրությունը նա փետուրի նման պոկեց ու բարձրացրեց գլխից վեր:
  17. անջատել, բաժանել, հեռացնել ◆ Պինդ կպել էին, հազիվ կարողացանք իրարից պոկել:
  18. ազատել, պրծացնել ◆ Խեղճ կնոջը պոկեցեք էդ գազանի ձեռքից:

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. քաղել, կտրել, պլոկել, փրցնել, (արևմտհ․), (հնց․)՝ արտաքաղել, փրծանել, (գվռ․)՝ գջլել, գռել, փրթել, պոպոկել, պոպկել, ճեպռել, ճիպկել, ճիպել, ճպռել, ճփել, ճպռտել, շեպկել, պիճկել, պոլոկել, պճկել, պռճկել, պռճոկել, պոռճկել, պոճկել, պճռել, պճռքել, պճռթկել, պճռտել, պճռտկել, պչխել, լպկել, պոկ տալ
  2. (գվռ․)
  3. պոլտել, ճոլտել, խառել, ճտապոլ անել
  4. կտրել, հանել, քանդել

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]