ջխտաձորիկ
Հայերեն բարբառային բառ
- ՄՀԱ՝ [d͡ʒχtɑd͡zɔˈɾik]
վանկեր՝ ջ(ը)խ•տա•ձո•րիկ
- երկու ձոր ունեցող
- երկու ձորի միջև ընկած տարածություն
- կիրճի հատուկ անուն ◆ Ու գնաց Ջխտաձորիկ առըջ բռնից։ Սասնա ծռեր
Արտահայտություններ
[խմբագրել]Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։