ջուքամ
Հայերեն բարբառային բառ
ջուքամ 1
[խմբագրել]- ՄՀԱ՝ [d͡ʒuˈkʰɑm]
վանկեր՝ ջու•քամ
- հողե աման ◆ Ով Կախեթու սուրբ բաժակի համն ռմբա տկճորի ու կուպրի ջուքումն չի տեսել, նա հեչ մարդի հեսաբում չի ըլիլ։ (Խաչատուր Աբովյան)
Արտահայտություններ
[խմբագրել]Հայերեն բարբառային բառ
ջուքամ 2
[խմբագրել]- ՄՀԱ՝ [d͡ʒuˈkʰɑm]
վանկեր՝ ջու•քամ
- Նոր Ջուղա, Թբիլիսի՝ Թբիլիսի՝ վնաս, կորուստ, քաշինք ◆ Էնղադա ջուքամներեմեն ձլիվ իմ ազատվի։ (Գարեգին Սևունց)
- Նոր Ջուղա՝ վտանգ
Արտահայտություններ
[խմբագրել]- ջուքամ ունի, Նոր Ջուղա՝ վտանգավոր է ◆ Սար բարձրանալը ջուքամ ունի։ (Վաղարշակ Տեր-Սուքիասյան)
- ջուքամ քաշիլ, վնասվել, կորուստ ունենալ ◆ Էլ ջուքամըն դուն կու քաշիս, չուն մահիս խիալ իս անում։ Ս_Ն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։