ջրաելք
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [d͡ʒɾɑˈɛlkʰ]
վանկեր՝ ջ(ը)•րա•ելք
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) ջրի ելք՝ աղբյուր (ցայտաղբյուր, ջրածորակ, ջրախողովակ և այլն) ◆ Կոկա-կոլայի տաղավար-սրճարանները պնդորեն փակոտել են աստվածապարգև բոլոր ջրաելքերը: Ռոբերտ Կարայան
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։