ջրխոտան
Հայերեն բարբառային բառ
- ՄՀԱ՝ [d͡ʒɾχɔˈtɑn]
վանկեր՝ ջ(ը)ր•խո•տան
- Մուշ՝ արագիլի մեծության շատ ուժեղ լողացող թռչուն, որը սնվում է ձկներով, կտուցի տակ պարկ ունի, որի մեջ որսը հավաքելով տանում է ձագերին, ձկնկուլ ◆ Ջրխոթան թափ տվեց իր թևերուն ասաց.- «Մի դպիք իմ մանրիկ ձագերուն, ես նավավարն եմ պարոն կիվիվուն»։ (Գարեգին Սրվանձտյան)
Արտահայտություններ
[խմբագրել]Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։