ջրջանք
Հայերեն բարբառային բառ
- ՄՀԱ՝ [d͡ʒɾd͡ʒɑŋkʰ]
վանկեր՝ ջ(ը)ր•ջանք
- Վան՝ գետնին ջուր շաղ տալը` ավլելուց առաջ, ջրջնելը ◆ Ամեն դուռ մեկ աղջիկ կամ հարս կ'երևնան, որոնք ձև ձև ջրջանք (ջրցանք) ըրած են, և ներսի բակերը ավլելեն զկնի, եկած են փողոցներն ավլելու։ (Գարեգին Սրվանձտյան)
Արտահայտություններ
[խմբագրել]Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։