ռախտել
Հայերեն բարբառային բառ
- ՄՀԱ՝ [rɑχˈtɛl]
վանկեր՝ ռախ•տել
- Արարատյան, Մեղրի՝ սարք ու կարգը հագցնել՝ վրան դնել (ձիու) ◆ Հերն ասըմ ա.- Ա՛յ որդի, գնա մեր խազնուցը ինչքան քեզ հարկավոր ա ոսկի, էրծաթ վեկալ ... ձիդ էլ ռախտի, տերը քեզ հետ ... գնա՛ երկիր տես։ Հժհք
- սարքել, պատրաստել ◆ Վե կացան գնացին թագավորի տուն, տեհան ռախտած սեղանը էկավ։ Հժհք
Արտահայտություններ
[խմբագրել]Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։