ռանգի
Հայերեն բարբառային բառ
վանկեր՝ ռան•գի
- Թբիլիսի, Կարին՝ մի տեսակ պար ◆ Ուզունդարա տեսիր էինք, Բագինսկի տրընկի տեսիր էինք, ռանկի մռանկի տեսիր էինք, հմը չպլաղ տրընկի չէինք տեսեր։ (Խաթաբալա)
- այդ պարի երաժշտությունը ◆ Սազանդարեքը ածին ռանգի թե ֆռանգի՝ չիտեմ, բիրդան դուրս պրծավ մե ջահել աղջիկմ ու զու, ինչպես բզոտած մոզի՝ քշեց զալի էս ծերից էն ծերը։ (Խաթաբալա)
Արտահայտություններ
[խմբագրել]Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։