սադրինջ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ սադ•րինջ 

  1. Արարատյան, Մուշ, Ապարան՝ շախմատ, ճատրակ ◆ Բաղդատա խալիֆեն ու իր կնիկը ◆ սադրինջ էին խաղում ◆ Էկավ, Էն արճիճի վրեն մեկ սադրինջ խաղացավեն խաղում Ահ ◆ Նստան սաթրինջ խաղալու (Երվանդ Լալայան) ◆ - Լավ կէղնի, սաթրաջ կը խաղանք, բալքի ես կրեմէնոր Հժհք
  2. Բաղեշ, Մուշ՝ վանդակավոր՝ տամայաձև նախշ ունեցող կտոր

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։