սատարագիր
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [sɑtɑɾɑˈɡiɾ]
վանկեր՝ սա•տա•նա•գիր
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) օգնելու, օժանդակելու, սատարելու համար գրված գիր, գրություն ◆ Մեր պատմական հիշողությունն ու մտածելակերպը, ներազգային արժանապատվությունն ու միաբանությունը մեկ գրչի հարվածով դարձրինք խղճուկ սատարագիր։ Կամո Արեյան
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։