սինխրոնիկ լեզվաբանություն
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [siŋχɾɔnik lɛzvɑbɑnutʰˈjun]
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]Բացատրություն
- (լեզվբ․) այն լեզվաբանությունը, որը լեզվի ուսումնասիրության ժամանակ սահմանափակվում է մի փուլի կամ մի վիճակի կառուցվածքային տարրերի, նրանց ֆունկցիոնալ կապերի, փոխհարաբերությունների նկարագրությամբ և վերլուծությամբ, նկատի չունենալով լեզվական փաստերի անցյալը և զարգացումը
Հոմանիշներ
[խմբագրել]Թարգմանություն
|
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։