սլաքել
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [slɑˈkʰɛl]
վանկեր՝ ս(ը)•լա•քել
Բառակազմություն
[խմբագրել]Բայ
- (նորբ․) (փխբ․) խոցել, հարվածել
- ուղղվել, ուղղվել, խոյանալ, ըմբոստանալ ◆ Օտյան երգիծաբանը համարձակորեն հնչեցրել է սրբազան ու առինքնող մարդկային ծիծաղը՝ սլաքելով կյանքի չարիքների ու արատների ոչնչացման դեմ։ -Իրավունք
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։