Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ ս(ը)•կեպ•տի•ցիզմ

Ստուգաբանություն

< скептицизм < հուն․ skeptikos նայող, զննող, հետազոտող

օբյեկտիվ իրականության ստույգ ճանաչման հնարավորությունը ժխտող իդեալիստական փիլիսոփայական ուղղություն
կասկածամիտ-քննադատական վերաբերմունք, երևույթների՝ իրերի նկատմամբ ծայրահեղ անվստահություն ու կասկածամտություն
(բրգ․) բարոյական-հայացք մարդու նկատմամբ, որն այսպես թե այնպես նվաստացնում է նրա բարոյական հնարավորությունները, ժխտում նրա բարոյական գործունակությունը
բարոյագիտական-հայացք բարոյական պատկերացումների վրա, որը ժխտում է դրանց օբյեկտիվ նշանակությունը և ճանաչողական բնույթը

Բաղադրյալ բառեր

Թարգմանություն

Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։

Խմբագրությամբ Ի․ Ս․ Կոնի, Բարոյագիտական բառարան, Երևան, ««Հայաստան» հրատարակչություն», 1985 — 200 էջ։
Մ․Մ․ Ռոզենտալի, Փիլիսոփայական բառարան (Հայաստան), Երևան, 1975 — 468 էջ։