սուլել

Վիքիբառարան-ից

 Flag of Armenia.svg Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ սու•լել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ

  1. բերանով (շրթունքներին որոշ ձև տալով կամ մատների օգնությամբ նեղ անցք ստեղծելով) սուր ձայն արձակել, շվացնել ◆ Եթե սենյակում մարդ չէր լինում նա երբեմն սուլում էր: (Ակսել Բակունց)
  2. որևէ կարգի հարմարանքով (փողով, սուլիչով, շչակով և այլն) սուր ձայն արձակել, շչել, շաչել ◆ Սուլիչն է սուլում... Վե՛ր կաց, արթնացի՛ր, բանվոր ժողովուրդ: (Հակոբ Հակոբյան)
  3. որևէ կարգի հարմարանք (սուլիչ, շչակ և այլն) հնչեցնել
  4. շվացնելով՝ սուլուցով որևէ բան նվագել, սուլոցով որևէ եղանակ նվագել ◆ Քթին տակին եվրոպական եղանակ մը սուլելով կքալեր ձյունին տակ: (Երվանդ Օտյան)
  5. (փխբ․) հոսանքով՝ ընթացքով և այլն սուլոցի նման ձայն արձակել ◆ Սուլել են գնդակները: (Եղիշե Չարենց) ◆ Քամին՝ հողմը սուլում է:
  6. (փխբ․) բերանով սուլոց արձակել (որպես գոհունակության կամ դժգոհության՝ ծաղրի արտահայտություն) ◆ Ինչ կպահանջես ձայնը մարած երգիչեն՝ որ սրահին վրա՜ կենա, մինչև որ սուլեն, ծաղրեն ու նախատեն զինքը: (Գրիգոր Զոհրապ)
  7. (փխբ․) սուլոցով որևէ բան ազդարարել, ազդանշան տալ ◆ Շչակները սուլեցին աշխատանքի վերջը: (Ավանգարդ)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. շվացնել, (գվռ․) շվալ, սղալ, ֆիկալ
  2. շաչել, շչել, ծկլթալ (գվռ․)
  3. շկահել
  4. շվշվացնել, սուսուլել, սլվլել (գվռ․)
  5. սուլակոչել
  6. տե՛ս դժգոհել

Արտահայտություններ[խմբագրել]