սուլիչ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ սու•լիչ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. սուլելու փոքրիկ հարմարանք ◆ Լսվեց ավագ կոնդուկտորի սուլիչի դողդոջուն սուր ձայնը: (Նար-Դոս)
  2. տե՛ս շչակ ◆ Գործարանի հազարավոր սուլիչներն ահեղագոչ արձագանքեցին: (Ակսել Բակունց)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. սուլակ (հզվդ․), (գվռ․) սուսու, սուսուկ, շվիկ
  2. տե՛ս շչակ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]