սուսուփուսիկ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [susupʰuˈsik]
վանկեր՝ սու•սու•փու•սիկ
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) չաղմկող, չխոսող
- սուսուփուս պահվածք ունեցող ◆ Ով չի տեսնում, որ Ձեր մերձավոր «սուսուփուսիկները» խիստ ձայնարկու են դառնում։ -Իրավունք
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։