սպասավոր

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝ սպասաւոր

Վանկեր՝ ս(ը)•պա•սա•վոր 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. հարուստ տներում զանազան ծառայություններ կատարող մարդ, տնային ծառա
  2. մատուցող
  3. հիմնարկությունների՝ ուսումնական հաստատությունների և այլն սպասավորական կազմի ծառայող
  4. (հնց․) եկեղեցու պաշտոնյա
  5. (փխբ․) մեկին՝ մի բանի ստրկամտորեն ծառայող
  6. (հնց․) բարձրաստիճան պաշտոնյայի՝ զինվորականի և այլն հանձնակատար

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. ծառա, արբանյակ, սպասյակ, տնկալուչ, տնասպասյակ, դրանիկ, շքադիր (հնց․) սպասակալ, սպասարկու, սպասարար, սպասիկ, հարկահար, ոտնկա, հյուպերետ, (գվռ․) ոտնավոր, կանգնավոր, ձեռնավոր, նոքար, շատախ, լաճ, մանչ, տղա
  2. տե՛ս մատուցող
  3. տե՛ս հանձնակատար
  4. տե՛ս պաշտոնակատար
  5. (եկեղ․) պաշտակ

Արտահայտություններ[խմբագրել]