ստաբույծ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [stɑˈbujt͡s]
վանկեր՝ ս(ը)•տա•բույծ
Բառակազմություն
[խմբագրել]Ածական
- (նորբ․) (դիպ.) սուտ հնարող՝ ստախոս ◆ Այն ժամանակ ես բնավ էլ չէի մտածում, թե դրանով խելքի պիտի գա, ուղղվի պիտի հանրահռչակ ստաբույծը: Բագրատ Ուլուբաբյան
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։