ստանձնյալ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [stɑnd͡znˈjɑl]
վանկեր՝ (ը)ս•տանձ•նյալ
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) (անհջղ.) որևէ պարտականություն ստանձնած մարդ ◆ Հարկ է նշել, որ գործող լրագրողները ունենան ինքնապաշտպանության համար զենք կրելու իրավունք, եթե իրենց համաձայնության նման պոռթկումները իրվավապահության ստանձյալները զորու չեն կանխել ու պատժել։ Երկիր (թերթ)
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։