Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ (ը)ստ•վե•րա•խիտ
խիտ՝ առատ ստվեր ունեցող, ստվերաշատ, ստվերալից
ստվերոտ, ստվերալի, ստվերալից, ստվերաշատ, ստվերառատ, ստվերավոր, ստվերոտ, ստվերուտ, բազմաշուք, բազմաշվաք, բազմաստվեր, խտաստվեր, բարեստվեր, շվաքաշատ, շվաքախիտ, շվաքավոր, սաղարթախիտ, զովասուն, հովասուն, (հզվդ․)
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
