սրբադավ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [sɾbɑˈdɑv]
վանկեր՝ ս(ը)ր•բա•դավ
Բառակազմություն
[խմբագրել]Ածական
- (նորբ․) (բնստ․) սրբությանը դավող՝ դավաճանող ◆ Ժամանակային այդ վերապրումը նորոգեց մեղավորության զգացումը յուրաքանչյուրիս, ում պահը թվացել է սրբադավ։ Լրագիր (թերթ)
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։