Սրտիկ
Հայերեն
Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ ս(ը)ր•տիկ
Սրտիկ
Գոյական
(սիրտ բառի նվազականը և փաղաքշականը) փոքրիկ՝ քնքուշ սիրտ ◆ Էլ չի մնում իմ սրտիկը էն բնում, Ցավով լիքը, լացով լիքը էն բնում։ Հովհաննես Թումանյան
սրտի ձև ունեցող զարդ՝ մետաղաձույլ իր պատկերը և այլն ◆ Ոսկե սրտիկ : (Յոհան Վոլֆգանգ ֆոն Գյոթե)
խաղաթղթի կարմրանիշ սրտանման նշանը՝ խալը, փոսիկ
(թղթ․) փոսիկ, սիրտ, դմակ (գվռ․)
Ի արտաքին հոլովում
Եզակի թիվ Հոգնակի թիվ
Ուղղ. սրտիկ(ը) սրտիկներ(ը)
Սեռ. սրտիկի սրտիկների
Տր. սրտիկի(ն) սրտիկների(ն)
Հայց. սրտիկ(ը) սրտիկներ(ը)
Բաց. սրտիկից սրտիկներից
Գործ. սրտիկով սրտիկներով
Ներգ. սրտիկում սրտիկներում
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։
Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։