սփյուռքացում
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [spʰjurkʰɑˈt͡sʰum]
վանկեր՝ սփյուռ•քա•ցում
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) Սփյուռքի վերածվելը, սփյուռքանալը, սփյուռքով ապրելը ◆ Սփյուռքացման, արտերկրի գոյութենական և էութենական իրողությունները Կարապենցի մյուս ժողովածուներում առավելագույնս բյուրեղացան Գրիգոր Հակոբյան ◆ Պողոս Գուբելյանի «Mersi beacops ասպետական Ֆրանսա» -պատմվածքների առաջին գիրքը նվիրված ք բուն ափյուռքի առաջացման մի ճյուղի՝ հայկական Կիլիկիայի «սփյուռքացման» դաժան մի դրվագին։ «Ազգ»
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։