վայ-բժիշկ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [vɑj bˈʒiʃk]
վանկեր՝ վայ-բը•ժիշկ
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) անարժան, վատ բժիշկ ◆ Այն ժամանակ էլ (կեսարյան հատման) հենց վայ-բժիշկներ բառացիորեն մոռացել էին հանել վիրահատության ժամանակ կիրառվող գործիքը։ «Ազգ»
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։