վարսաղ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բացատրություն

  1. (գրկն․) ոտանավորի ձև աշուղական արվեստում, որի հանգակապ տողերի հանգն ընկնում է տների վերջին բառի վրա


Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Մելս Սանթոյան, Արեն Սանթոյան, Գրականագիտական բառարան, Երևան, «Վան արյան», 2006 — 209 էջ։