վարքակարգ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [vɑɾkʰɑˈkɑɾɡ]
վանկեր՝ վար•քա•կարգ
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) վարքի կանոններ, վարվելու կերպ, վարքուբարք ◆ Բայց այս դեպքում ևս Ժ. Շիրակը որդեգրեց գոլլիստական վարքականոնները՝ հաստատակամ ընդունելով ոչ սովորական որոշումների հետևանքները։ Լրագիր (թերթ) ◆ Ֆայլհորն կոմունային բնակիչները, այսպես կոչված «նյու էջը» (նոր ժամանակ) վարքականգի կողմնակիցներ են ու մշտապես շշմեցնում են բարեկանոն էդինբուրգցիներին իրենց վարքուբարքով։ «Հայաստանի Հանրապետություն»