վերավզտուկ
Հայերեն բարբառային բառ
- ՄՀԱ՝ [vɛɾɑvzˈtuk]
վանկեր՝ վե•րա•վ(ը)զ•տուկ
- հարևանցի կերպով, իմիջիայլոց ◆ Գործը վերավզտիկ չեն անե։ (Ձեռագիր) ◆ Մի անգամ վերավզտուկ կարդալով դասը չեն կարող սովորել։ (Ստեփանոս Մալխասյանց)
Արտահայտություններ
[խմբագրել]Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։