վերբառարանային
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [vɛɾbɑrɑɾɑnɑˈjin]
վանկեր՝ վեր•բա•ռա•րա•նա•յին
Բառակազմություն
[խմբագրել]Ածական
- (նորբ․) բառարանային բացատրությամբ չպարփակվող, չսահմանափակվող ◆ «Անհունություն» բառը գրքում վերբարբառային իմաստ ունի։ Հայաստան (թերթ)
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։