վերին բարձրացման ձայնավոր

Հայերեն

• ՄՀԱ՝ [vɛɾin bɑɾd͡zɾɑt͡sʰmɑn d͡zɑjnɑˈvɔɾ]

Բացատրություն

1. (լեզվբ․) այն ձայնավորը, որը արտաբերման ժամանակ լեզուն ընդունում է առավել բարձր դիրք

Հոմանիշներ

Թարգմանություն

• ռուսերեն՝ гласные верхнего подъема (ru) ‎(glasnyje verxnevo podʺjema)
• անգլերեն՝ high vowels
• ֆրանսերեն՝ voyelles hautes
• գերմաներեն՝ Vokale der hohen Zungenlage

Աղբյուրներ

• Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։