վերնալու
Հայերեն բարբառային բառ
- ՄՀԱ՝ [vɛɾnɑˈlu]
վանկեր՝ վեր•նա•լու
- Խարբերդ՝ վերանալու՝ կորչելու՝ մեռնելու արժանի ◆ Սի վերնալիքը չվերցավ օր։ (Ձեռագիր)
Արտահայտություններ
[խմբագրել]Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։