Jump to content

վերջնաձայնավորի հապավում

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [vɛɾd͡ʒnɑd͡zɑjnɑvɔɾi hɑpɑˈvum]

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Բացատրություն

  1. (լեզվբ․) վերջին ձայնավորի (երբեմն նաև ամբողջ վանկի) սղումը ձայնավորով սկսվող բառից առաջ, մեծ մասամբ բարեհնչյության նպատակով․ օր․ ֆրանս․ l(a), amitié

Հոմանիշներ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։