վերջնամնա
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [vɛɾd͡ʒnɑmˈnɑ]
վանկեր՝ վերջ•նաս•նա
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) վերջում մնացած, վերջին ◆ Եվ երբ ճեմեն ժամեր, մեր աղոթքը կանցնի վերջնամնա ճամփան։ -Սիփան Շիրազ
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։