վինահար
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [vinɑˈhɑɾ]
վանկեր՝ վի•նա•հար
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) (երժշտ․) վին (լարավոր երաժշտական հնագույն գործիք) նվագող ◆ Կապիկը՝ վին, իսկ պապիկը՝ դար վինահար՝ Ծագումնազոր հնչյուններ է կենսակոչում։ Հրաչյա Սարուխան
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։