տաղտկություն, ձանձրույթ, միօրինակություն: ◆Եվ այս տաղտուկից, կյանքի անձուկից, Թափ առավ հոգիս երազ-թևերով: (Ավետիկ Իսահակյան)
անհանգստություն, նեղություն, տհաճություն պատճարող որևէ բան: ◆Ի՞նչ է ան, զոր աչքերուդ մեջ կը տեսնեմ, որովհետև ոչ մեկ մարդ ինձի այդ կերպով նայած չէ, և այդ բանը ինձի համար, փուչ է ու տաղտուկ: (Միսակ Մեծարենց)
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
