տարահարված
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [tɑɾɑhɑɾˈvɑt͡s]
վանկեր՝ տա•րա•հար•ված
Բառակազմություն
[խմբագրել]Ածական
- (նորբ․) ձեռքը հետ տանելով ու վրա բերոլով հարվածելով ◆ ես սպասեցի, մինչև նա մոտեցավ և տարահարված թափով խփեցի նա երեսին։ «Հայաստանի Հանրապետություն»
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։