տերմին

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ տեր•մին 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

< термин < լատ. terminus սահման, եզր

Գոյական

  1. գիտության, տեխնիկայի, արվեստի, հասարակական կյանքի որևէ բնագավառի՝ որոշակի հասկացությունները ճշտորեն արտահայտող բառ կամ բառակապակցություն, եզր, գիտաբառ
  2. (ոճբ․) առարկայի, երևույթի, հատկանիշի հարաբերականորեն ճշգրիտ անվանումը հանդիսացող բառ կամ բառակապակցություն, որ հատուկ է մարդկային իմացության որևէ կոնկրետ բնագավառի
  3. միանշանակ բառ, որը ֆիքսում է գիտության, տեխնիկայի, արվեստի և այլ բնագավառների մի որոշակի հասկացություն
  4. տրամաբանության մեջ` անհրաժեշտ բաղկացուցիչ մաս դատողության կազմում կամ սիլլոգիզմի կազմում
  5. Հին Հռոմի դիցաբանության մեջ` սահմանների և սահմանային նշանների աստվածը

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. բառեզր, բառեզրույթ, եզրաբառ, եզրույթաբառ, եզրույթ, եզր

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Ֆ․Հ․ Խլղաթյան, Ոճաբանական տերմինների բառարան տեղեկատու, Երևան, ««Լույս» հրատարակչություն», 1976 — 111 էջ։
  • Ս․ Գասարջյան, Ճարտարապետական և շինարարական տերմինների ռուս-հայերեն և հայ-ռուսերեն բացատրական բառարան, Երևան, 2007 — 572 էջ։
  • Մ․Մ․ Ռոզենտալի, Փիլիսոփայական բառարան (Հայաստան), Երևան, 1975 — 468 էջ։