Jump to content

տիբեթական լեզուներ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [tibɛtʰɑkɑn lɛzuˈnɛɾ]

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Բացատրություն

  1. (լեզվբ․) չին-տիբեթական ընտանիքի տիբեթա-բիրմանական ճյուղի մի խումբ, որի մեջ մտնում են տիբեթերեն, բալտի, գուրուն, մուրմի, ջարուն, մանյակ, տաուչու, տակպա, խարատա և այլ լեզուներ

Հոմանիշներ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։